Volg ons op Facebook!

U bevindt zich hier: Brasserie / Toeristisch Ronse / Musea

backtohome

Must - Museum voor textiel

Bruulpark, 9600 Ronse
Tel. +32 (0)55/23.28.16


Elk bezoek aan het Must - museum voor textiel start aan het Must in het Bruulpark, 9600 Ronse.

Het Must - Museum voor textiel toont welke invloed de textielindustrie heeft gehad op de ontwikkeling van het toen nog kleine stadje Ronse. Hier zie je hoe architectuur, cultuur en kunst floreerden dankzij de bloeiende textielnijverheid. Doorheen een reeks interieurs en telkens audiovisueel begeleid door een ‘historische Ronsenaar', maak je op een unieke wijze kennis met het rijke Ronse van de 19de en begin 20ste eeuw. Zo ontdek je de schitterende stijlen die in die bloeiperiode furore maakten: Art nouveau, neogotiek en Art deco. Maar ook de weverskamer en het volkscafé "Den Dragonder" zijn opmerkelijk.

 

Het tweede gedeelte van het Must - museum voor textiel, kan je enkel nog bezoeken via vaste rondleidingen (zie openingsuren). Meld je hiervoor ook tijdig aan in het Must - museum voor textiel in het Bruulpark. T +32 (0)55/23.28.16

Nadien bezoek je de oude textielfabriek "Cambier-Robette" in de Hoge Mote. Hier zie je het productieproces van grondstof tot afgewerkt product.

Onder begeleiding van de stadsgids kan je de afdelingen grondstoffen, voorbereiding en weverij bezichtigen, evenals het labo, het atelier van de meestergast en de stoommachine.
Een van de paradepaardjes van het Must is ongetwijfeld de weverij, waar de bezoeker een overzicht krijgt van de technische evolutie in deze sector tussen 1900 en 2000, en wel aan de hand van een 40-tal werkende getouwen. Van een uniek en levend museum gesproken.

 

 

 

Crypte onder de Sint-Hermeskerk

Crypte.jpg

De crypte is in West-Europa een typisch verschijnsel van de Romaanse architectuur. Het staat steeds in verband met de verering van de plaatselijke heilige. In Ronse is dat Sint-Hermes, die aanroepen wordt tegen zenuw- en geestesziekten.
De crypte is een vrijwel uniek monument. Nergens in ons land treft men dergelijke perspectieven en tegelijk zo'n intieme sfeer aan. Niettegenstaande de diversiteit in stijlen bezit ze een prachtige architecturale eenheid.

Van de oorspronkelijke Romaanse crypte staan de muren, met uitzondering van het kooreinde, nog steeds overeind. Zij zijn opgebouwd uit blokken bruingrijze ijzerzandsteen. In deze muren ziet men de typische rondbogige venstertjes, de beide originele toegangsdeuren vanuit de bovenkerk (thans grotendeels dichtgemetseld), de 3 nissen van de 'confessio' in het midden van de achterwand en vooral de twee zijkamertjes die als badkamer voor de pelgrims fungeerden. Daar werden de zieken gebaad terwijl in de aanpalende zijkapellen een 'badmis' gecelebreerd werd. Eveneens Romaans zijn 15 van de 24 originele zuilen. Het zijn monolieten die een typisch Romaans kubus- of teerlingkapiteel dragen.

Van de gewelven zijn enkel een paar vlakken in de noordelijke kruisbeuk bewaard. De rest stortte in toen de vieringtoren in 1267 naar beneden kwam. De gerestaureerde gewelven werden in baksteen en met de typische vroeggotische spitsbogen opgetrokken. De zuilen bestaan uit trommels, afgedekt met bladkapitelen.

Het kooreinde is een laatgotische uitbreiding uit 1511-1526. De muren zijn in baksteen of in hergebruikt afbraakmateriaal van het Romaanse koor. De brede vensters zijn spitsbogig aan de binnenkant maar afgerond aan de buitenkant, zoals een deel van de gewelfbogen in Avesnesteen, waarvan de sluitstenen versierd zijn met religieuze of profane motieven. Ook uit die tijd dateert de grote kapel aan de zuidzijde van het koor, waar nu een aantal archeologische vondsten opgesteld staan. Elders staat Romaanse gebeeldhouwde kapitelen en vondsten uit de Romeinse, Merovingische en Karolingische tijd.

De bezoeker krijgt niet alleen een overzicht van de bouwgeschiedenis van de crypte, maar ook van de verschillende fasen in de behandeling van de pelgrim op zoek naar genezing.